Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013

ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ 2013



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ   http://www.carnivalrethymno.gr/
Read more dy/>

O αποκριάτικος χορός της Δίβρης.

O αποκριάτικος χορός της Δίβρης.
Με  μεγάλη  μας   χαρά   σας   προσκαλούμε    στην   αποκριάτικη   χοροεσπερίδα    του  Συλλόγου   μας   και  της   Α.Ε. ΔΙΒΡΗΣ,   που    θα    πραγματοποιηθεί   το   Σάββατο  9  Φεβρουαρίου  στο   κέντρο  «ΤΕΜΠΕΛΗΣ»   στο   Γοργοπόταμο  στις   9. μ.μ.
Τα   χορευτικά   μας   τμήματα    θα   παρουσιάσουν   παραδοσιακούς   χορούς  απ’ όλη
την  Ελλάδα,  με το συγκρότημα  Του  Νίκο Βλαχοδήμο – Ανδρέα  Πετεινό και  την Γωγώ Τσαμπά
Υποσχόμαστε   μια   ευχάριστη   βραδιά   με   μουσική , χορό , γλέντι  και  άφθονο  κρασί .
Σας   περιμένουμε  να  μας  τιμήσετε 


ΠΗΓΗ   http://www.lamiafm1.gr
Read more dy/>

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013

Περιφερειακό - Δ' Εθνική - 4ος όμιλος - 3/2/2013

Αποτελέσματα

Δωτιέας Αγιάς-Ελασσόνα
3-0
ΑΟ Γραβιάς-Πυργετός
0-2
Λαμία-Καρδίτσα
1-0
Αίολος-Αμπελωνιακός
0-1
ΑΕ Λεονταρίου-Ρήγας Φεραίος
0-1

Βαθμολογία

ΘέσηΟμάδαΑγώνεςΒαθμοίΣύνολοΕντόςΕκτός
N-I-HΓκολN-I-HΓκολN-I-HΓκολ
1Λαμία133210-2-120-75-2-012-55-0-18-2
2Δωτιέας Αγιάς13226-4-315-95-3-012-31-1-33-6
3Καρδίτσα13206-2-518-94-1-114-32-1-44-6
4Πυργετός12195-4-312-92-2-25-53-2-17-4
5Ελασσόνα13196-1-614-144-0-25-32-1-49-11
6Ρήγας Φεραίος13184-6-37-73-3-14-21-3-23-5
7Αμπελωνιακός13174-5-48-93-2-17-41-3-31-5
8Αχιλλέας Δομοκού12164-4-412-143-2-17-31-2-35-11
9ΑΟ Γραβιάς12153-6-314-113-2-110-50-4-24-6
10ΑΕ Λεονταρίου13103-1-97-132-0-44-51-1-53-8
11Αίολος1341-1-115-301-1-45-90-0-70-21

πηγη   http://www.periferiako.com/

 

Επόμενοι αγώνες

10/02
00:00
Ελασσόνα-Πυργετός
10/02
00:00
Καρδίτσα-Δωτιέας Αγιάς
10/02
00:00
Αχιλλέας Δομοκού-ΑΟ Γραβιάς
10/02
00:00
Αμπελωνιακός-Λαμία
10/02
00:00
Αίολος-ΑΕ Λεονταρίου
Read more dy/>

Χανιώτικες μαδάρες: Κρητική εμπειρία

Χανιώτικες μαδάρες: Κρητική εμπειρία                       Ενας δρόμος που ξεκινά από τα Χανιά, εγκλωβίζεται στο φαράγγι του Θερίσου ή στους κήπους με τις πορτοκαλιές στον Φουρνέ και στα Μεσκλά, αλλά τελικά σε απελευθερώνει στα βουνά πάνω από τη Ζούρβα, στους Λάκκους, τη Στράτα των Μουσούρων, τον Ομαλό και το Ροδοβάνι


Οι στράτες των τραγουδιών
Η Κρήτη μάς ταξιδεύει στους μύθους και στα όνειρα εδώ και 4.000 και βάλε χρόνια. Πάνω στο πέτρινο καράβι που σκάρωσαν ο χρόνος και δύο γίγαντες, η αφρικανική και η ευρασιατική πλάκα, αναπτύχθηκε το μέτωπο συνάντησης μεγάλων δυνάμεων, μεγάλων πολιτισμών, μεγάλων ιδανικών και μεγάλης ανυπακοής. Ειδικά στην πέτρινη αυλαία πάνω από τη Ζούρβα, εντοπίζουν τη δημιουργική δράση των πλακών. Πίσω από την αυλαία αρχίζει η Μαδάρα, και το πιο ωραίο στολίδι των απότομων, άδεντρων βουνών (αυτά λένε μαδάρες στην Κρήτη) ήταν πάντα οι αντάρτες, οι πραγματικοί (στους ταραγμένους καιρούς των κατοχών) και οι ανυπόταχτες ψυχές των ειρηνικών χρόνων, οι μαχητές και οι οραματιστές, όπως ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, ο Βιτσέντζος Κορνάρος, ο Θεοφάνης, ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Ο Κορνάρος τραγουδούσε: «Για μένα όλα σφάλουσι και πάσι άνω κάτω, για με ξαναγεννήθηκε η φύση των πραγμάτων», ο Θεοφάνης ζωγράφιζε τον αυστηρό Αη Γιώργη να σκοτώνει το θεριό, κι ο Καζαντζάκης άρχιζε έτσι το ταξίδι του στη χώρα που μεγαλούργησε ο Ελ Γκρέκο: «Το ταξίδι κ' η εξομολόγηση (κ' η δημιουργία είναι η ανώτερη και πιστότερη μορφή εξομολόγησης) στάθηκαν οι δυο μεγαλύτερες χαρές της ζωής μου». Και είναι όντως χαρά να ταξιδεύεις και να εξομολογείσαι τις σκέψεις σου από το σπίτι του Βενιζέλου στη Χαλέπα, να περνάς μέσα από το φαράγγι του Θερίσου και το αρχηγείο του, να σκαρφαλώνεις στο παρατηρητήριό του, και να ανασαίνεις ελεύθερη αύρα περπατώντας στη Στράτα των Μουσούρων, στον Ομαλό και στα τειχιά της Ελύρου στο Ροδοβάνι ή μπαίνοντας μέσα στην αγκαλιά της παρέας στο καζάνι του Καράνου…

Χαλέπα, Θέρισο, Ζούρβα, στα βήματα του Ελευθέριου
Στη Χαλέπα, το αριστοκρατικό προάστιο των Χανίων, ήταν στα τέλη του 19ου αιώνα η έδρα των προξένων των ευρωπαϊκών κρατών, και εκεί συνέκλιναν τα σύγχρονα ευρωπαϊκά ρεύματα τα οποία είχαν επηρεάσει τον νεαρό ηγέτη Ελευθέριο Βενιζέλο. Ωστόσο περισσότερο τον είχαν ορίσει οι αδιάκοπες κρητικές επαναστάσεις για την ελευθερία. Το ίδιο το βαπτιστικό όνομά του ήταν αφιερωμένο σε αυτήν. Ο νονός του, ηγούμενος της μονής Χρυσοπηγής, τον βάφτισε Ελευθέριο, ελπίζοντας ότι αυτός θα ελευθερώσει την Κρήτη από τον τουρκικό ζυγό. Και έκανε τα αδύνατα δυνατά για να εκπληρώσει την ελπίδα και την ευχή του ηγουμένου. Κι αυτός, ο μετριοπαθής, έγινε πολλές φορές επαναστάτης γι' αυτό. Τώρα, στη Χαλέπα, στο επιβλητικό σπίτι του, στη βίλα που λειτουργεί ως μουσείο με πολλά δικά του αντικείμενα - όπως το περίστροφό του, τα τρυπημένα από τις δολοφονικές σφαίρες εσώρουχά του ή το διάτρητο αυτοκίνητό του ύστερα από μιαν άλλη απόπειρα δολοφονίας - σε τυλίγει μαζί με τα ευρωπαϊκά φιλελεύθερα ρεύματα και η προσωπική ακτινοβολία ενός ανθρώπου που δικαιούται τον τίτλο του εθνάρχη.
Τη δεύτερη φορά που ο Ελευθέριος Βενιζέλος έγινε επαναστάτης, το 1905, μπήκε στο φαράγγι του Θερίσου. Κάπου 7 χλμ. από το κέντρο των Χανίων, την τόσο ζωντανή Αγορά, ο δρόμος τρέχει προς τα Λευκά Ορη και μπαίνει στο στενό φαράγγι. Οι τοίχοι του είναι τόσο απότομοι που είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά πεδία για αναρρίχηση. Σε πολλά σημεία της διαδρομής μέσα στο φαράγγι βλέπεις τους αναρριχητές να παλεύουν με τον λείο βράχο. Σταματάς και τους παρακολουθείς με κομμένη την ανάσα ως και λίγο πριν από το χωριό Θέρισο. Εδώ, απέναντι από την παλιά εκκλησιά του Αϊ-Γιώργη, σε ένα ταπεινό σπιτάκι, διώροφο, που κι αυτό λειτουργεί τώρα ως μουσείο, ήταν το στρατηγείο του Βενιζέλου. Επαναστάτησε επικεφαλής πολλών αποφασισμένων Κρητικών, κατά των χειρισμών του Υπατου Αρμοστή των μεγάλων δυνάμεων πρίγκιπα Γεώργιου, για τον χειρισμό του Κρητικού Ζητήματος.
Στο επάνω πάτωμα του μικρού κρητικού σπιτιού, στάθηκα μπροστά στη σημαία των επαναστατών και τριγυρισμένος από πλήθος φύλλων του «Ελευθέρου Βήματος». Ηταν μια ευτυχής συγκυρία. Η εφημερίδα μας, που εφέτος εορτάζει τα 90ά γενέθλιά της, γεννήθηκε το 1922 από τον Δημήτριο Λαμπράκη, μέσα σε αυτό ακριβώς το φιλελεύθερο πνεύμα του Ελευθέριου Βενιζέλου, το οποίο δεν σταμάτησε ποτέ να συγκρούεται με πρίγκιπες και βασιλιάδες, και μετά το 1910 που έφυγε από την Κρήτη και έγινε ηγέτης της Ελλάδας ολάκερης.   
  • Το στρατηγείο του Βενιζέλου στο Θέρισο λειτουργεί 10.30-13.30 και είναι κλειστό Τρίτη και Σάββατο.
Απειραθές, γεύση Λευκών Ορέων
Ψηλά πάνω από τη Ζούρβα, οι επαναστάτες είχαν εγκαταστήσει σε ένα μικρό κτίσμα, ίδιο με μητάτο, ένα παρατηρητήριο για να βλέπουν ως κάτω τα Χανιά και την ακτή, τις κινήσεις των καραβιών και του στρατού των μεγάλων δυνάμεων. Ετσι μπορούσαν να κοιμούνται ήσυχοι στο Θέρισο. Αυτή η ήρεμη εικόνα εκτυλίσσεται και τώρα δεξιά και αριστερά του δρόμου, όσο κρατούν τα σπίτια του χωριού και τα πολλά εστιατόρια με ονόματα που παραπέμπουν στην ιστορία του Θερίσου, όπως «Αντάρτης» και «Μετερίζι». Λειτουργεί επίσης και η ταβέρνα «Λεβεντογιάννης» και στις «Μαδάρες» μια αυθεντική κρητική φυσιογνωμία στήνει γύρω από τη φωτιά τις σούβλες με το αντικριστό αρνί, ένας παραδοσιακός τρόπος ψησίματος από τον Μυλοπόταμο.
Πράγματι, από εδώ και πάνω αρχίζει η Μαδάρα, και η Ζούρβα (5 χλμ. από τη διακλάδωση προς Δρακόνα, ένα επίσης ορεινό χωριό βοσκών) βρίσκεται ήδη σκαρφαλωμένη σε αυτήν, στα 570 μέτρα πάνω από το Κρητικό Πέλαγος και κάτω από τους βράχους Απειραθές. Ανεβαίνουμε παρέα με τον Νίκο Τσιβουράκη, δημοσιογράφο από τα Χανιά, ο οποίος δημιούργησε μια ζεστή γωνιά εδώ πάνω στο βουνό, τις «Απειραθές» (τηλ. 6944414710, www.apirathes-zourva.gr, μέλος του δικτύου www.guestinn.com), για τους απαιτητικούς όσο και ανήσυχους περιηγητές. Για την ακρίβεια τρεις γωνιές: Τον «Ερωντα», τον «Αμάραντο» και τα «Ανέγνωρα». Και δεν είναι γωνιές, αλλά τρεις πετρόχτιστες μεζονέτες των 75 ή 105 τετραγωνικών, με πολλές γωνιές τελικά, με πιο ζεστή αυτή γύρω από το τζάκι. Γιατί εδώ πάνω όλα είναι ταιριαστά με το περιβάλλον και ο χειμώνας έχει πολλά καπρίτσια, με πιο φαντασμαγορικό την ομίχλη που κατεβαίνει από τις κορφές του βουνού και των βράχων πάνω από τη Ζούρβα και τυλίγει τον μικρό οικισμό στη μαγεία του χειμώνα. Τώρα είναι που το ξύλινο πάτωμα του ευρύχωρου υπνοδωματίου παίζει τον ρόλο του, καθώς η ομίχλη περνά έξω από τα πολλά παράθυρα και συχνά την ακολουθεί και το χιόνι.
Η Ζούρβα, ως γνήσιο τέκνο της Μαδάρας, φιλοξενούσε τους αντάρτες του Βενιζέλου, αλλά και πριν, την επίσης επαναστατική περίοδο του 1866-1869, ήταν μαζί με τα Μεσκλά η έδρα της επαναστατικής συνέλευσης υπό τον Ζυμβρακάκη. Κι έτσι έγινε ως και την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Η μόνη στιγμή που σκοτεινιάζει το πρόσχαρο πρόσωπο της κυρίας Αιμιλίας Μαναρολάκη και τα μάτια της γεμίζουν είναι όταν θυμάται την ημέρα του Αγίου Χαραλάμπους, στις 10 Φεβρουαρίου 1944, όταν οι Γερμανοί κύκλωσαν τη Ζούρβα και πήραν δυο δωδεκάδες χωριανούς και τους φόρτωσαν για το Νταχάου, μαζί και τον πατέρα της. Γύρισαν μόνο τέσσερις, και ο πατέρας της δεν ήταν μέσα σε αυτούς...
Η κυρία Αιμιλία ξεχνά τον πόνο της όταν μιλά για το εστιατόριο που έστησε εδώ πάνω, ξεκινώντας από ένα μικροσκοπικό καφενείο, μέχρι που έγινε από τα πιο γνωστά στέκια παραδοσιακού φαγητού στα Χανιά και σε όλη την Κρήτη. «Θα τρώτε, θα πίνετε και δεν θα μιλάτε. Καημός του που λέει πως δε θέλει» λέει η κυρία Αιμιλία και στο τραπέζι έρχονται για του λόγου το αληθές τσιγαριαστό αρνί, κατσικάκι κοκκινιστό με πατάτες, κόκορας κρασάτος, αρνάκι ψητό στον φούρνο με πατάτες, στάκα με αβγά, μαραθόπιτα, γραβιέρα, σταμναγκάθι. Ολα τα υλικά τα παράγουν οι ίδιοι, τα κρέατα, τα γαλακτοκομικά, τα κηπευτικά, το μέλι, και όλα είναι ενταγμένα στη φιλοσοφία που εκφράζει με τα δικά της λόγια η κυρία Αιμιλία: «Να είσαι άνθρωπος με τους ανθρώπους. Με τον εαυτό σου να είσαι ό,τι θέλεις»...
Ο Νίκος είναι γιος της κυρίας Αιμιλίας, αλλά και της Μαδάρας. Εκείνος μας ανεβάζει ως τον Βισαλόπορο, στην αγκαλιά του βουνού, 1.000 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, 15 χλμ. από τη Ζούρβα, από τα οποία τα τελευταία 8 χλμ. είναι δύσκολο χώμα. Πρώτα περνάμε από το Παρατηρητήριο του Βενιζέλου, το ερειπωμένο σπιτάκι, απ' όπου βλέπεις σαν σε ανάγλυφο χάρτη όλο τον τόπο ως κάτω τη βόρεια ακτή των Χανίων και τα ίδια τα Χανιά.
Από τον Βισαλόπορο που σταματά ο χωματόδρομος, περπατάμε στο μονοπάτι που συνεχίζει πίσω από τους βράχους ως την Τρομάρισσα. Κατεβαίνει την πλαγιά μέχρι το βάθος της ρεματιάς και μετά ανηφορίζει μέχρι τις πηγές και τα πλατάνια, στη σκιά των οποίων υπογράφηκε η συμφωνία μεταξύ του ΕΑΜ και της ΕΟΚ το 1944, η οποία μαζί με τις συμφωνίες του Θέρισου το 1943 και του Αποκόρωνα το 1945, πρόλαβαν τα χειρότερα του εμφυλίου πολέμου στην Κρήτη. Η διαδρομή ως εκεί είναι περίπου 1 ώρα και το χρώμα αυτή την εποχή δίνουν στο βουνό τα σφενδάμια και τη μυρουδιά η λαγουδοκοιμητέ. «Ηταν καημός μου να βγω στο κυνήγι και να κάμω κοιμητέ (στρώμα) από αυτόν τον θάμνο, και να κοιμηθώ. Μύρισε...» λέει ο Νίκος καθώς μαζεύει με τον σουγιά του μαρουλίδες, το άγρια χόρτα που βγαίνουν μόνο στο βουνό.
Από τον δρόμο της επιστροφής φεύγουμε δεξιά για να ανεβούμε στα 1.200 μέτρα στον Ασφεντιλόλακκο, σε ένα πραγματικό μητάτο. Οι βοσκοί έχουν κατέβει πιο χαμηλά για να ξεχειμωνιάσουν, αλλά τα πράγματά τους μένουν εκεί όπως τα άφησαν. Επιστρέφουμε γρήγορα στη Ζούρβα, λόγω... ανωτέρας βίας. Η κυρία Αιμιλία σχολιάζει: «Η Μαδάρα θέλει παξιμάδι και ελιές. Εσείς πήγατε σαν τους τουρίστες»... Οι τουρίστες όμως που έρχονται εδώ πάνω είναι πραγματικοί αντάρτες της καθημερινότητας και πάνε στο βουνό οργανωμένοι. Η πιο δημοφιλής διαδρομή είναι να ανέβουν από τη Ζούρβα στην πηγή της Τρομάρισσας, μέσα από το ομώνυμο φαράγγι που καταλήγει εκεί έπειτα από δυο ώρες «κάνιονιγκ».
  • Τη διαδρομή έχει σηματοδοτήσει ο Ορειβατικός Σύλλογος Χανίων (τηλ. 28210 44647, μετά τις 21.00), από τον οποίο οι περιηγητές μπορούν να ζητήσουν πληροφορίες και για τα αναρριχητικά πεδία στο Θέρισο από τον έφορο Μιχάλη Βουράκη.
Παρέα τρισχιλιόμορφη στο ρακιδιό του Περικλή
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το αγκάλιασμα της παρέας έξω από το οικογενειακό καζάνι του Περικλή Φραγκεδάκη και του άξιου διαδόχου του Βαγγέλη Σφακιανάκη, του ανιψιού του, στη γειτονιά Ανω Καρές του χωριού Καράνου. Συναντηθήκαμε στον Φουρνέ, στον «Σαλίγκαρο» του Νίκου Φυτούρη, που το ονόμασε έτσι το μαγαζί για χάρη του «γαμπρουλακιού» του. Κατηφορίσαμε από τη Ζούρβα στα Μεσκλά (5 χλμ.) και κατόπιν στον Φουρνέ (4 χλμ. μετά). Μετά το καλωσόρισμα με τσικουδιά και γλυκό του κουταλιού, ο Νίκος συνοψίζει τη φιλοσοφία της Κρήτης: «Χθες, της Αγίας Αικατερίνης, μαζευτήκαμε στο έμπα του Φουρνέ 300 άνθρωποι για ένα εικονοστάσι 30x30 και κάναμε ένα πανηγύρι πρώτο. Αυτά είναι πράγματα»…
Τα καζανέματα τελειώνουν στην Κρήτη στα μέσα του Νοέμβρη, αν και εφέτος το ξακουστό ρωμαίικο σταφύλι («αυτό βρήκαμε από τους πατεράδες μας, αυτό έχουμε κι εμείς» όπως λέει ο Περικλής) τρυγήθηκε εδώ στις αρχές Οκτώβρη. Ο Περικλής όμως καθυστέρησε την πανηγυρική τελευταία καζανιά και ο Αντώνης Μυλωνάκης έσμιξε για χατίρι μας την παρέα. Εξάλλου γι' αυτό πρώτ' απ' όλα λειτουργεί το καζάνι. «Εχουμε 20 στρέμματα αμπέλια, αποστάζουμε για εμάς, αλλά δεν πίνουμε όλη την τσικουδιά, πουλάμε κιόλας. Ετσι διασκεδάζουμε και βγάζουμε και το μεροκάματο».  Γι' αυτό υπάρχει το μεγάλο τραπέζι δίπλα στο καζάνι. Οι φίλοι έρχονταν με τα φέρματά τους. Απλωναν τα έτοιμα φαγητά στο τραπέζι, οι γυναίκες τηγάνιζαν τα μανιτάρια και οι άνδρες έβαζαν τα κρεατικά στην ψησταριά. Δίπλα της η παρέα «έκανε όρεξη» τραγουδώντας «βαριά» ριζίτικα και μαντινάδες με τη συνοδεία του λαούτου και του μαντολίνου:

Πέτρες πετώ του φεγγαριού κι εκείνο τις διαγέρνει,
για κουζουλάθηκε κι αυτό, για ίδιος καημός το δέρνει.
Φεγγάρι από τον κήπο σου όλα τα άνθη κόψε
και στείλε τα του Στέλιου μας, απού γιορτάζει απόψε.

Ολα τα παιδιά είχαν θητεύσει στα γράμματα και τα περισσότερα έφυγαν για να σπουδάσουν, αλλά γύρισαν πίσω στον τόπο τους. Εχω ζήσει άπειρες φορές φοβερά γλέντια στο τόξο της λύρας - την Κρήτη, την Κάσο και την Κάρπαθο -, αλλά αυτό το αγκάλιασμα καθώς τραγουδούσαν δεν το είχα ξαναδεί. Δεν ξέρω γιατί με άγγιξε τόσο. Ισως γιατί μου έκαναν την τιμή να καλέσουν κι εμένα στην αγκαλιά τους, ίσως γιατί τώρα είναι η πιο καλή ώρα για να πορευόμαστε αγκαλιασμένοι.
Φύγαμε τρισευτυχισμένοι, ακούγοντας τον Γιώργο Κατσουλάκη και την υπόλοιπη παρέα, τον Στέλιο Λαμποθάκη, τον Γιώργο Ροδουσάκη, τον Αντώνη Μπελεγράκη, τον Τάσο Φραγκομιχελάκη, να τραγουδούν το τραγούδι του καζανιού:

Αμπέλι μου πλατύφυλλο και μακροκοντυλάτο,
οι χρωφελέτες ήρθανε και θε να σε πουλήσω.
Πουλήσεις με, χαρίσεις με, το χρέος δε το βγάνεις.
Βάλε να με κλαδέψουνε γέροντες με τα γένια
και βάλε να με σκάψουνε απάρθενα κοπέλια,
βάλε να με τρυγήσουνε απάρθενα κοράσια,
τότε θα ιδείς, αφεντικό, το χρέος πώς το βγάνεις.


Στη Στράτα των Μουσούρων ως την Αρχαία Ελυρο
Tαξιδέψαμε για την Κρήτη με το «Ελυρος», το καμάρι της ANEK Lines (www.anek.gr). Ωραίο καράβι, με άνετες καμπίνες και πολυτελείς χώρους, με εξαιρετικό φαγητό, μια καλή αρχή της κρητικής εμπειρίας.
Η Ελυρος ήταν η πιο σπουδαία πόλη στη Νοτιοδυτική Κρήτη την Ελληνιστική και τη Ρωμαϊκή εποχή. Τα τείχη της ξεκινούν από το Ροδοβάνι, από το Τειχί, ανηφορίζουν στον λόφο και αρχίζουν να ανεβοκατεβαίνουν μετά στους επόμενους λόφους ως κάτω στη Σούγια και στο Λιβυκό πέλαγος. Καθώς δεν έχουν γίνει ακόμη εκτεταμένες ανασκαφές, είναι ενταγμένα στη ζωή των κατοίκων της περιοχής. Αποτελούν κι αυτά μέρος των ξερολιθιών που συγκρατούν το χώμα και δημιουργούν τις πεζούλες, τους λώρους της ζωής, που τώρα αρχίζουμε να ανακαλούμε ξανά στη μνήμη μας.
Περιμέναμε ότι αυτή την εποχή οι άνθρωποι θα σκεπάσουν με τα πανιά τους τα αρχαία τειχιά για να μαζέψουν τις ελιές τους.  Και πράγματι, ο Γιάννης και η Δήμητρα Παπαγρηγοράκη ήταν εκεί. Ο Γιάννης βιώνει τούτα τα ερείπια και μιλά γι' αυτά σαν το σπίτι του να είναι χτισμένο από αυτές τις «καματεμένες πέτρες». «Βλέπεις αυτό που μοιάζει με μνήμα, είναι αύλακας που έφερνε το νερό από το διπλανό χωριό. Εδώ είχαν αγγειοπλαστείο. Ο τόπος είναι γεμάτος βίσαλα (σ.σ.: θραύσματα αγγείων). Ο,τι υπάρχει ακόμη από την Ελυρο είναι κάτω από το χώμα. Σε λίγα σημεία φαίνονται τα τείχη, όπως εκεί πάνω στην κορφή, τσι Παραθύρες που λέμε εμείς. Εκεί έχει λαξευτούς τάφους. Από εκεί ξεκινά ο παλιός δρόμος και σε πολλά σημεία τον έχει πατήσει ο καινούργιος. Από αυτόν κατέβαιναν τα κάρα στη Σούγια, περνώντας από του Βολάκαρη τις στροφές, κάπου 11 χλμ. Στο κομμάτι από εδώ ως απέναντι στις ελιές έχουν βρεθεί 20 μνήματα. Και στου Βωβού τα Πεζούλια υπάρχουν μνήματα και στην αναμεσάδα των λόφων υπάρχει ένα θολωτός τάφος που τον λέμε Φούρνο. Τα πιο πολλά έχουν συληθεί. Ο πατέρας μου είχε καφενείο και άκουγα πολλά. Ερχονταν οι Λόρδοι, έτσι έλεγαν τους ξένους, και αγόραζαν αρχαία»…
Ο Γιάννης μάς προέτρεψε όλα αυτά να τα δούμε από κοντά, και ο Ευτύχης Πυροβολάκης, αντιδήμαρχος Καντάνου-Σελίνου, του αποκάλυψε το σχέδιο που έχουμε κατά νουν, να εξερευνήσουμε τις αρχαίες πόλεις της περιοχής, την Υρτακίνα, τη Λισό, τη Σύια και φυσικά την Ελυρο, και ο Γιάννης θα ήταν ο ιδανικός οδηγός μας.
Με τον Ευτύχη βρισκόμαστε πάντα εδώ στα μέρη του Σελίνου. Συναντηθήκαμε στο Ροδοβάνι και ήπιαμε την τσικουδιά για το καλό σμίξιμο στο καφενείο του Μανόλη Πετράκη, πάνω στον δρόμο. Ξεκινήσαμε από τη Ζούβρα και απέναντι από τον ερειπωμένο νερόμυλο στα Μεσκλά, πήραμε το δρομάκι αριστερά και αρχίσαμε να κερδίζουμε ύψος και απίθανες εικόνες του χωριού και των ψηλών βουνών που κρέμονται από πάνω του. Οι ελιές μετάνιζαν από τον πολύ καρπό και εμείς συνεχίζαμε να ανεβαίνουμε ως τον δρόμο που έρχεται από τον Φουρνέ και συναντά τους ωραίους Λάκκους (4 χλμ. από τα Μεσκλά), ένα χωριό-μπαλκόνι πάνω από τη ρεματιά του Κερίτη ποταμού, όπου βρίσκονται τα Μεσκλά και ο Φουρνές.
Μετά τους Λάκκους (3 χλμ.) υπάρχει η διακλάδωση προς τη γειτονιά Πάνω Καρές (1 χλμ.) του Καράνου, όπου βρισκόταν το καζάνι του Περικλή. Από εκεί πιάνουμε την περίφημη Στράτα των Μουσούρων, για την οποία μιλάει και το διαδεδομένο ριζίτικο «Πότε θα κάμει ξαστεριά», αλλά είναι ένας αρχαίος δρόμος που ξεκινά από την άκρη του κάμπου του Σκινέ και φθάνει στο οροπέδιο του Ομαλού (12 χλμ.). Ο δρόμος περνά μέσα από ένα υπέροχο δάσος αγριοκυπάρισσων και ανεβαίνει στο οροπέδιο και στο χωριό Νέος Ομαλός. Υστερα από 1 χλμ. ο δρόμος διακλαδώνεται αριστερά για το Ξυλόσκαλο του φαραγγιού της Σαμαριάς (4 χλμ.) και δεξιά προς τα χωριά του Σελίνου (η πινακίδα γράφει «Σούγια 41 χλμ.»). Εδώ στο οροπέδιο του Ομαλού έχω ακούσει την πιο μελωδική συναυλία από τα κουδούνια των προβάτων. Τότε όμως ήταν καλοκαίρι και βρίσκονταν εδώ πολλά κοπάδια. Αλλά και τώρα θα συναντήσετε τουλάχιστον ένα «κουράδι» να περπατά μέσα στον αυτοκινητόδρομο. Προχωρήστε σιγά και αυτά θα σας κάνουν αργά χώρο να περάσετε.
Βγαίνουμε από το οροπέδιο και αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς την Αγία Ειρήνη (5 χλμ. από τη διακλάδωση στο οροπέδιο, όπου βρίσκεται και η είσοδος του περίφημου φαραγγιού που βγάζει στη Σούγια), αμέσως μετά (1 χλμ.) συναντάμε το Επανοχώρι (με την ταβέρνα της κυρίας Πόπης με τη δυνατή μουρνόρακη), μετά τις Πρινές (1 χλμ.) και μετά τα Τσισκιανά (1 χλμ.), όπου έχουμε την πρώτη θέα του Λιβυκού πελάγους. Ακολουθούν Καμπανός (3 χλμ.), Αγριλές (4 χλμ. μετά) και το Ροδοβάνι (1 χλμ.).
Εν τω μεταξύ οι παρέες εξακολουθούν να σμίγουν γύρω από τα μικρά ρακοπότηρα, όπως στο σπίτι του Αντρέα Κουτσοπεράκη στο Ροδοβάνι, χρόνια οδηγός λεωφορείου και τώρα ανήσυχος αγρότης, γιατί «απού φελά παντού φελά». Μιλάμε για όλα, για τα αμπέλια, τις ελιές, τα κάστανα, την τσικουδιά. Γυρνάμε και πίσω, στους αντάρτες της Μαδάρας, και ο Ευτύχης βγάζει μια πολυκαιρισμένη δερμάτινη θήκη με παλιές φωτογραφίες. Ο πατέρας του, οι θείοι του, άλλοι χωριανοί φωτογραφημένοι ως παρέα στην Αλβανία, στο βουνό, στο καΐκι που φεύγουν από τη Σούγια για τη Μέση Ανατολή, στο Ελ Αλαμείν, στη Δαμασκό όπου βαπτίζουν παιδιά, στον Ιερό Λόχο, και μετά πάλι στα βουνά στην Κρήτη. Είναι ένα φροντιστήριο απλών μαθημάτων Ιστορίας και φιλοσοφίας του καθημερινού η ζωή και οι παρέες σε αυτά τα μέρη.     

Το «καλώς όρισες» και το «καλό ταξίδι» των Χανίων
Μόλις το «Ελυρος» άραξε την Κυριακή το ξημέρωμα στη Σούδα, φύγαμε αμέσως για το κέντρο των Χανίων για τη φημισμένη μπουγάτσα του Ιορδάνη, για το «καλώς ήλθατε». Αλλά τα Χανιά μας κατευόδωσαν κιόλας με μία γευστική εμπειρία: στο φημισμένο εστιατόριο «Λεβέντης» στον Πάνω Σταλό. Φτάνεις εκεί από τον παραλιακό δρόμο, προς Αγία Μαρίνα αριστερά στο φανάρι, ακολουθώντας τις πινακίδες προς Πάνω Σταλό. Εκεί λοιπόν μπορείς να βρεις, μεταξύ άλλων, πάνω στο στρωμένο τραπέζι, κρεατότουρτα (πίτα με αρνί, μυζήθρα, τυρομάλαμα και δυόσμο), σουπιές στο τσικάλι (με μάραθα και πράσινες ελιές), αντικριστό αρνί, μπουρέκι (κολοκύθια, πατάτες, δυόσμο, λαδοτύρι, μυζήθρα), κουνέλι τηγανητό λεμονάτο, γαμοπίλαφο, χταπόδι με αβρονιές (σπανάκι και φρέσκα κουκιά), φασολάδα με μακαρόνια, καρότο, ντομάτα, σέλινο και δάφνη κ.ά.
Πρωτύτερα κατεβήκαμε από τη Ζούρβα από τον άλλο δρόμο, από τα Μεσκλά και τον Φουρνέ - από τον δρόμο που διασχίζει ένα απέραντο περιβόλι με πορτοκαλιές, μανταρινιές, κιτριές. Μετά τον Φουρνέ, περάσαμε από το γεφύρι του Αλικανού (3 χλμ.) και μετά 4 χλμ., μετά το στρατόπεδο, πήγαμε αριστερά προς Κυτρωμάδο για τη λίμνη της Αγιάς (2 χλμ.), ένα ωραίο τοπίο που του δίνουν περισσότερη ζωντάνια τα πουλιά που κολυμπούν στον καθρέφτη της λίμνης.
 
 
πηγη   http://www.tovima.gr/
 
Read more dy/>

Cookisto.com: Κάποιοι μαγειρεύουν για σένα

Όταν ήμουν μικρή η γιαγιά μου μαγείρευε για πέντε ή έξι άτομα παρόλο που στο σπίτι ήμασταν μόνο τέσσερις. «Βάζω που βάζω κατσαρόλα ας φτιάξω λίγο παραπάνω. Άσε που θέλω να πάω και λίγο στη Μαρία απέναντι που δουλεύει και δεν προλαβαίνει. Κάθε μέρα σουβλάκια; Δεν κάνει!» έλεγε. Cookisto.com: Κάποιοι μαγειρεύουν για σένα
Δεν ξέρω αν οι εμπνευστές του cookisto.com έχουν κάποια παρόμοια παιδική μνήμη, ωστόσο, όπως οι ίδιοι δηλώνουν, η συνείδηση του πόσο εύκολο είναι για κάποιον να φτιάξει κάτι παραπάνω και να το μοιραστεί, τους οδήγησε στη δημιουργία μιας πρωτότυπης διαδικτυακής πλατφόρμας φαγητού που κατά μια έννοια οργανώνει και εκμοντερνίζει το σκεπτικό της γιαγιάς μου.


Στο cookisto.com λοιπόν μπορείς να βρεις φρεσκομαγειρεμένο φαγητό μέσα από τις καταχωρήσεις των μελών του αλλά και να προσφέρεις μερίδες από τα δικά σου μαγειρέματα. Η λογική του μοιάζει με αυτή του e-bay. Οι συμμετέχοντες δημιουργούν ένα προφίλ, δηλώνουν το φαγητό που έχουν φτιάξει, τις μερίδες που προσφέρουν, το αντίτιμο αλλά και το χρονικό διάστημα για το οποίο το διαθέτουν.

Οι «πεινασμένοι» χρήστες από τη μεριά τους δηλώνουν τον τόπο στον οποίο βρίσκονται  σε ένα ειδικό πεδίο που διαθέτει το site, στη συνέχεια διαλέγουν το φαγητό που επιθυμούν από αυτά που βρίσκονται πιο κοντά τους (για να είναι εύκολη και γρήγορη η μεταφορά). Επιλέγουν ό,τι τραβάει η όρεξη τους και προχωρούν στην απευθείας συνεννόηση με τον εκάστοτε μάγειρα για την παραλαβή. Τέλος βαθμολογούν και σχολιάζουν το πιάτο.

Εκεί θα βρεις ευφάνταστα πιάτα επαγγελματιών chef και ζεστά φαγάκια της μαμάς. Από τάρτα με σπανάκι και φέτα στα €2,5 που φτιάχνει μια φοιτήτρια στα Εξάρχεια μέχρι μια μπολονέζ στα €4 που φτιάχνει μια σεφ στον Πειραιά. Σκοπός άλλωστε των ιδρυτών είναι να φέρουν σε επαφή ανθρώπους που αγαπούν το φαγητό ή τη μαγειρική (ή και τα δύο μαζί), να στρέψουν το κοινό στην υγιεινή διατροφή αντικαθιστώντας το delivery και γιατί όχι να αναδείξουν και νέα μαγειρικά ταλέντα.

Όσο για την αξιοπιστία της διαδικασίας, κυρίαρχο ρόλο παίζει η αξιολόγηση (και πάλι σε λογική e-bay). «Οι βαθμολογίες, τα σχόλια και οι κριτικές των χρηστών είναι ενδεικτικές για την ποιότητα της δουλειάς των μαγείρων.» λένε οι υπεύθυνοι. «Η προσπάθεια μας έχει ως αφετηρία τη δυνατότητα που έχουμε στην εποχή της τεχνολογίας να εμπιστευόμαστε αγνώστους και να συνεργαζόμαστε μαζί τους. Αγοραπωλησίες, παροχή υπηρεσιών κ.α. Η εμπιστοσύνη αυτή σε πρώτο επίπεδο μπορεί να ενισχυθεί μέσω πληροφοριών από διαδικτυακά προφίλ (facebook, twitter κ.α.) και κατόπιν μέσω προσωπικών μαρτυριών και κρίσεων» συμπληρώνουν.

Πίσω από την ιδέα βρίσκονται πέντε νέοι άνθρωποι, οι Μιχάλης Γκόντας, Πέτρος Πιτσιλής, Παναγιώτης Παραδέλλης, Γιάννης Ασημακόπουλος και Δημοσθένης Νικούδης. Πέραν του αρχικού σχεδίου, η ειδίκευση τους στη διοίκηση επιχειρήσεων, τα πληροφοριακά συστήματα και την επιχειρηματικότητα ήταν που, προφανώς, βοήθησε στη οργάνωση και την υλοποίηση του όλου εγχειρήματος. Αφορμή μάλιστα για να γίνει πραγματικότητα αυτή η έμπνευση ήταν η πτυχιακή εργασία του Μιχάλη Κόντα θέμα της οποίας ήταν ένα επιχειρηματικό σχέδιο.  

Για την ώρα το cookisto δεν έχει κέρδος. «Ξεκινήσαμε τη λειτουργία του με σκοπό να γίνει μια δραστήρια πολυπληθής κοινότητα» αναφέρουν. Στον ένα μήνα λειτουργίας του θα λέγαμε πως τo έχουν καταφέρει καθώς διαθέτει 263 μάγειρες και σχεδόν 1955 χρήστες ενώ η παρουσία του στα social media είναι σημαντική και ραγδαία αυξανόμενη.

Στην πορεία οι χρήστες θα πραγματοποιούν τις συναλλαγές τους με πιστωτικές μονάδες (credits), έτσι η μικρή προμήθεια που θα παρακρατείται θα καλύπτει τα λειτουργικά έξοδα. «Μακροπρόθεσμος στόχος μας είναι να επεκταθούμε σε γειτονικές χώρες που όπως και η Ελλάδα διαθέτουν ενδιαφέρουσα γαστρονομική παράδοση την οποία μπορούν να αξιοποιήσουν δημιουργικά στο πλαίσιο της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας που όλοι βιώνουμε».

Περισσότερα στο www.cookisto.com

για την αντιγραφή   http://www.tovima.gr
Read more dy/>

Πόση νομιμότητα κρύβεται πίσω από την Cookisto;

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvEmWCBbKtvMn5B1gx5YHUJn9kBq3VDO5-OAzNEg8TTZNotPcq0R-PuPw-3Tbj9gmMq2eI2X6xZGULXB54uACUdqV-Xk4P69ptTWxtXwGXejHQU6oufqiD8h0mABGruJ7ay3bxuygyyIw/s1600/paskedi.jpg

Η δράση της cookisto

Η cookisto δηλώνει πως είναι μια on line κοινότητα που σου επιτρέπει να βρεις υγιεινό, νόστιμο, σπιτικό φαγητό σε τιμή κόστους, όπου κι αν βρίσκεσαι.
Για να εγγραφεί κάποιος στην κοινότητα μελών, η ιστοσελίδα του ζητά τα εξής στοιχεία: ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ, ΟΝΟΜΑ, ΕΠΙΘΕΤΟ, ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ, ΠΟΛΗ, ΚΙΝΗΤΟ, E-MAIL, ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ, ΣΠΕΣΙΑΛΙΤΕ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ.
 Όπως καταλαβαίνετε, από τα στοιχεία αυτά δεν γίνεται καμιά ταυτοποίηση και εξακρίβωση, διότι μπορεί ο οποιοσδήποτε να δηλώσει ψεύτικα στοιχεία για τους δικούς του λόγους. Όλοι δηλώνουν μάγειρες κι ενώ βγαίνει ένδειξη στην ιστοσελίδα, ότι θα επεξεργαστούμε τα στοιχεία σας, σε δυο μέρες αποστέλλεται e-mail προς τον αιτούντα, που τον ‘’βαφτίζει’’ μάγειρα. Οι υπόλοιποι χρήστες ονομάζονται ‘’καλοφαγάδες’’.
Οι μάγειρες-μαγείρισες, υποτίθεται πως μαγειρεύουν στο σπίτι τους επιπλέον μερίδες φαγητού, τις οποίες εκθέτουν στο site με τιμή ανά μερίδα. Εάν υπάρχουν κάποιοι ‘’καλοφαγάδες’’ που θέλουν σπιτικό φαγητό και μένουν κοντά στους συγκεκριμένους ‘’μάγειρες’’, έρχονται σε επαφή διαδικτυακά μαζί τους και αγοράζουν το φαγητό χέρι με χέρι, πηγαίνοντας στον χώρο του μάγειρα, διότι δεν υπάρχει Delivery.

Ερωτά ο ΠΑΣΚΕΔΙ:

1)    Γιατί εάν πάμε σε εστιατόριο για φαγητό, αγαπητοί ‘’μάγειρες’’, απαιτούμε την απόδειξη, ενώ αν μαγειρεύουμε στο σπίτι μας, πουλάμε χωρίς απόδειξη; Είναι λογικό λοιπόν να πωλείται η μερίδα από το σπίτι πιο φθηνά, διότι γίνεται ‘’μαύρη πώληση’’. Στο σπίτι δεν πληρώνουμε επαγγελματικά ενοίκια, δεν έχουμε προσωπικό, δεν πληρώνουμε Ι.Κ.Α., ΤΕΒΕ, Δημοτικό Φόρο, κοινόχρηστους χώρους, ΑΕΠΙ, G.E.A., δεν ελεγχόμαστε από ΣΔΟΕ, Αστυνομία, ΕΦΕΤ, επιθεώρηση εργασίας, με αποτέλεσμα να μην  δεχόμαστε διάφορα πρόστιμα.
2)    Που μαγειρεύονται τα φαγητά και από ποιους φορείς ελέγχονται οι χώροι και τα υλικά; Ο εστιάτορας είναι υπεύθυνος και υπόλογος για την υγιεινή των χώρων του, εξ άλλου αν δεν είναι καθαρός δεν καθόμαστε για να φάμε, ο οποιοσδήποτε όμως ανύποπτος πολίτης, που θα αγοράσει φαγητό διαδικτυακά, που μπορεί, σύμφωνα με τις υποδείξεις της ιστοσελίδας, να το παραλάβει και στο δρόμο, από πού θα βρει το δίκιο του αν πάθει κάτι;
3)    Χρήστες της συγκεκριμένης ιστοσελίδας, δηλώνουν μητέρες, νοικοκυρές. Σκέφτηκαν πως μαγειρεύουν για εντελώς άγνωστους ανθρώπους, χωρίς κανένα έλεγχο στοιχείων και είναι υποχρεωμένες σε αυτούς τους άγνωστους ή να ανοίξουν την πόρτα του σπιτιού τους, προκειμένου να παραδώσουν έναντι αμοιβής το ‘’πακέτο’’ ή να βρεθούν μαζί τους έξω; Ποιος θα προστατέψει αυτές και τα παιδιά τους σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης;
4)    Σκέφτηκαν οι χρήστες, που δηλώνουν ‘’μάγειρες’’, ότι οι χρήστες της ίδιας ιστοσελίδας, που δηλώνουν ‘’καλοφαγάδες’’, αν δεν βρήκαν έναν ωραίο και πρωτότυπο τρόπο εντοπισμού σπιτιών για ληστείες και βιασμούς, με την πρόφαση αγοράς φαγητού;
5)    Σκέφτηκαν οι χρήστες που δηλώνουν ‘’καλοφαγάδες’’, τι θα συμβεί αν κάποιος ‘’μάγειρας’’ αποφασίσει μια μέρα, επειδή έχει ψυχοπάθεια, να δηλητηριάσει κόσμο;
6)    Τα ΜΜΕ (Mega, Alpha και Star), που πολυδιαφήμισαν το Cookisto, για τους δικούς τους λόγους, δεν θα έπρεπε να ρωτήσουν στους παρευρισκόμενους δημιουργούς, κάτι από τα προαναφερόμενα; Εντυπωσιάστηκαν μόνο απ’ την ιδέα και τους έπλεξαν το εγκώμιο; Αν είναι η φοροδιαφυγή, να διαφημίζεται τόσο πολύ, να κλείσουμε κι εμείς τα εστιατόριά μας και να πουλάμε από το σπίτι!!! Ε κυρία Μενεγάκη;

Επειδή η δράση της συγκεκριμένης ιστοσελίδας κρύβει πάρα πολλά επικίνδυνα σενάρια σε βάρος πρωτίστως των πολιτών, του Κράτους και δευτερευόντως του κλάδου της ΕΣΤΙΑΣΗΣ, παρακαλούμε για την ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ και κοινοποίηση προς κάθε αρμόδια Αρχή για αποθάρρυνση και άλλων παρόμοιων…. δημιουργών. Εάν τώρα θέλουν να κάνουν όλοι οι χρήστες ‘’μάγειρες’’ έναρξη εργασιών στην εφορία και αποκτήσουν την απαραίτητη άδεια λειτουργίας, μετά τους απαραίτητους υγειονομικούς και πολεοδομικούς ελέγχους, τότε ας μαγειρεύουν κι ας πουλάνε. Μέχρι τότε όμως, καλό είναι να σταματήσουν κάθε δραστηριότητα, γιατί θα βρεθούν μπροστά σε Αγωγές και Μηνύσεις, για αθέμιτο ανταγωνισμό, φοροδιαφυγή, απάτη και διαφυγόντα κέρδη.
Διατηρούμε κάθε Νόμιμο δικαίωμά μας.


Ηλίας Καλιώρας
Γεν. Γραμματέας ΠΑΣΚΕΔΙ


Διαβάστε περισσότερα: http://www.gkordis.com/2013/02/cookisto.html#ixzz2JqeQsdb5
Read more dy/>

ΕΠΙΛΟΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ

Alesund: Μία παραμυθένια πόλη στη Νορβηγία. Το πρώτο πράγμα που αναρωτιέσαι βλέποντας τη φωτογραφία είναι αν υπάρχει στ' αλήθεια αυτή η πόλη ή αν πρόκειται για μια μακέτα. Όλα τα κτίρια στο Alesund της Νορβηγίας είναι γεμάτα χρώματα, με πυργίσκους και άλλα ευφάνταστα στολίδια, που τα κάνει να μοιάζουν με καλλιτεχνικές δημιουργίες. Η μοναδικότητα και η ομορφιά της περιοχής έχει αναγνωριστεί και παγκοσμίως και η πόλη ανήκει στο ευρωπαϊκό δίκτυο της Art Nouveau.                                                   Alesund: Μία παραμυθένια πόλη στη Νορβηγία. Το πρώτο πράγμα που αναρωτιέσαι βλέποντας τη φωτογραφία είναι αν υπάρχει στ” αλήθεια αυτή η πόλη ή αν πρόκειται για μια μακέτα. Όλα τα κτίρια στο Alesund της Νορβηγίας είναι γεμάτα χρώματα, με πυργίσκους και άλλα ευφάνταστα στολίδια, που τα κάνει να μοιάζουν με καλλιτεχνικές δημιουργίες. Η μοναδικότητα και η ομορφιά της περιοχής έχει αναγνωριστεί και παγκοσμίως και η πόλη ανήκει στο ευρωπαϊκό δίκτυο της Art Nouveau.


ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  ΣΤΟ    http://antikleidi.com/2013/02/02/photos-44/#more-46540
Read more dy/>

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΔΟΜΟΚΟΥ Σ. ΣΥΡΟΥ

Την απογοήτευση του και παράλληλα την ανθρώπινη αγανάκτηση του καταθέτει μέσα από το κεντρικό δελτίο του ΛΑΜΙΑ FM-1 ο Δήμαρχος Δομοκού Στέλιος Σύρος  μετά την άκαμπτη στάση του Διοικητή του Νοσοκομείου Λαμίας Παναγιώτη Κουτσοπίνη  να αποστεώσει από  ιατρικό δυναμικό το ήδη υποβαθμισμένο εδώ και πολύ καιρό  Κέντρο Υγείας Δομοκού.
Όπως ανέφερε ο κ. Σύρος «Κάποιοι από τα γραφεία τους σχεδιάζουν και αποφασίζουν αγνοώντας μια σκληρή και επώδυνη πραγματικότητα που βιώνουν οι κάτοικοι απομακρυσμένων περιοχών όπως  η περιοχή του  καλλικρατικού Δήμου Δομοκού».
Σύμφωνα με τον στρατηγό Σύρο στο Δομοκού λειτουργεί  το σωφρονιστικό  κατάστημα που κι αυτό δεν έχει  ιατρική  υπηρεσία και  σε πρώτη φάση όταν προκύπτουν περιστατικά με τους κρατούμενους απευθύνονται στο Κέντρο υγείας.
Στο Δομοκό λειτουργεί το Κέντρο χρόνιων Παθήσεων όπου και εδώ χρειάζεται γιατρός γιατί  φιλοξενούνται άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας και πάλι οι ανάγκες καλύπτονται από το Κέντρο Υγείας.
Στο Νέο Μοναστήρι λειτουργεί, στα χαρτιά, πολυδύναμο  αγροτικό ιατρείο. Μια και μόνη  αγροτική γιατρός υπήρχε και αυτή την επομένη ήμερα του διορισμού της μετακινήθηκε στο Νοσοκομείο Λαμίας. Τώρα το  πολυδύναμο  ιατρείο του Ν.Μοναστηρίου δεν έχει  ούτε έναν γιατρό, τι να απαντήσεις στους κατοίκους των απομακρυσμένων Δημοτικών διαμερισμάτων του πρώην Δήμου Θεσσαλιώτιδας;
Ο Δήμος Δομοκού συμμετέχει σήμερα στις κινητοποιήσεις και άλλων Δήμων όπως στην Αταλάντη και την Μακρακώμη  ενώ για τις 5 Φεβρουαρίου έχει προγραμματιστεί η κινητοποίηση στην Αμφίκλεια ενώ ο Δήμαρχος Μώλου-Αγίου Κωνσταντίνου Βαγγέλης Τετριμμίδας μίλησε στο  κεντρικό δελτίο του ΛΑΜΙΑ FM-1 τόνισε ότι το δικό του Κ.Υ. έτσι και αλλιώς είναι υποβαθμισμένο  λειτουργεί μέχρι το μεσημέρι , δεν έχει οργανισμό  λειτουργίας και δεν διαφέρει σε τίποτα από ένα  εξοπλισμένο  αγροτικό ιατρείο.
Στη Στυλίδα όπως ανέφερε ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δημήτρης Βέττας δεν  θα γίνει κινητοποίηση αλλά συνάντηση με το  προσωπικό του τοπικού Κέντρου Υγείας.
 
 
Read more dy/>

Στον Δομοκό ήταν όλοι εκεί για το Κέντρο Υγείας.

Σήμερα (1-2-2013) και ώρα 09:30π.μ. πραγματοποιήθηκε έξω από το Κέντρο Υγείας Δομοκού, συγκέντρωση διαμαρτυρίας των Δημοτών, εξαιτίας της προσπάθειας υποβάθμισης των Κέντρων Υγείας του Νομού μας.
Ο Δήμαρχος Δομοκού, κ. Στυλιανός Α. Σύρος, έκανε γνωστές στους συγκεντρωθέντες, τις αποφάσεις του Διοικητή του Γ. Ν. Λαμίας που είναι οι εξής:
 
Από 1/2/2013
α) Η διάθεση των ειδικευμένων γιατρών των Κέντρων Υγείας σε υπηρεσία εφημερίας στο Γ.Ν Λαμίας
β) Η μετακίνηση ιατρών του πολυδύναμου ιατρείου του Νέου Μοναστηρίου στο Γ.Ν. Λαμίας και
γ) Η μετακίνηση ασθενοφόρου του Κέντρου Υγείας Δομοκού στο Κέντρο Υγείας Μακρακώμης.

 
 
 
 
 
 
 
 
Στις 10:30π.μ. και για 15 λεπτά περίπου, οι συγκεντρωθέντες έκλεισαν συμβολικά την Π.Ε.Ο. Λαμίας-Λάρισας μπροστά από το Κέντρο Υγείας Δομοκού.
Οι διαμαρτυρίες θα κλιμακωθούν μέχρι λύσεως των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί.

ΠΗΓΗ   http://www.lamiafm1.gr
Read more dy/>

Τα αγγλικά του Πεδουλάκη (ΒΙΝΤΕΟ)

Read more dy/>